Feel the Blues with all that Jazz
English (United Kingdom)Polish (Poland)
Home Polish Music Ania Dabrowska Ania Dabrowska - Kilka Historii Na Ten Sam Temat (2007)

Ania Dabrowska - Kilka Historii Na Ten Sam Temat (2007)

User Rating: / 1
PoorBest 

Ania Dąbrowska - Kilka Historii Na Ten Sam Temat (2007)

Image could not be displayed. Check browser for compatibility.

01 Zostań
02 Trudno mi się przyznać
03 Nic się nie stało
04 Musisz wierzyć
05 Czekam
06 Czego ona chce
07 Wiosna
08 L'Ultimo
09 Opowiedz mi
10 Już mnie nie ma w twoich planach
11 Niech zniknie cały świat
Personnel: Bass – Bogdan Clarinet [Bass Clarinet] – Tomasz Duda Clavinet – Michał Król Drums – Marcin Ułanowski Electric Piano [Rhodes] – Bogdan Flute – Tomasz Duda Guitar – Robert Cichy Organ [Hammond] – Kuba Galiński Piano – Michał Król Programmed By – Bogdan Saxophone [Baritone] – Tomasz Duda Trumpet – Tomasz Ziętek

 

Ania to ciekawe zjawisko na polskiej scenie. Jak ulał pasuje do niej to, co o sobie rymował Fisz „za bardzo pop na podziemie, za bardzo podziemny na pop” i tak też jest traktowana przez duże media i potencjalnych odbiorców. Sama zainteresowana nie wiele sobie z tego robi i uderza z drugą płytą nie rezygnując z konwencji, w jakiej był utrzymany debiut „Samotność po zmierzchu”.

Ano właśnie. Postęp czy regres? A może stagnacja? Zaczyna się miło. Ok, może nie wysiliłem się na wyszukane sformułowanie, ale jak inaczej określić piosenkę, lekko utkaną przez gitarę akustyczną, wprowadzającą niezwykle ciepły, pastelowy klimat? „Zostań” jest jak natura budzącą się do życia na wiosnę, a Ania śpiewa Zostań dziś mym kolegą. W porządku, na najbliższe 40 minut (tyle trwa „Kilka historii na ten sam temat”) zostaję, co znaczy mniej więcej tyle, że nie nakładam filtra „oczekiwań wobec Ani D na jej drugiej płycie” i podchodzę do niej max życzliwie, jak tylko życzliwie się da. Jak recenzent nie powinien. Kolejne w zestawie jest już troszeczkę zgrane przez stacje muzyczne „Trudno mi się przyznać” i wiemy, że tu „nie będzie żadnej rewolucji” (skądinąd cytat z „Wiosny”). Dominuje klimat retro (sprawdźcie te klawisze w „Nic się nie stało” czy w „Opowiedz mi”), jest akustycznie, intymnie i maksymalnie nie hitowo. Trochę jazzowo jak we wspomnianym „Nic się nie stało”, trochę funkowo („Czego ona chce”), ale ciągle jest to płyta popowa. Ania śpiewa o relacjach damsko – męskich (wow, a to niespodzianka), takie Jesień już, znów się wcześniej kończy dzień / Szukam wciąż twoich kroków, szukam cię z tracku numer 3 na płycie, jest właściwie zamknięciem w dwóch wersach tematu „o czym jest ta płyta?”. I wiecie co jest najgorsze? Fakt, że pewnie w większości recenzji drugiego longplaya Ani przeczytacie powyższe sformułowania. Nie świadczy to bynajmniej o niemożności sformułowania przez recenzentów bardziej błyskotliwych określeń, tylko o tym, że niestety ciężko pisać o tak przewidywalnym i jednowymiarowym albumie.

Jest jednak jedno „ale”. Ciągle taki pop, jaki prezentuje Ania na „Kilku historiach...” jest o niebo lepszy, niż „hity na czasie” czy inne Diody, pardon, Dody. Poważnie, nawet zacząłbym słuchać regularnie radia, gdyby podobne piosenki były promowane. Highlighty płyty? Singiel całkiem sympatycznie buja, ale moją uwagę przykuł „L’Ultimo”. Numer pozbawiony tekstu, prowadzony przez delikatne nucenie Ani, przywołujący skojarzenia z - i tu reflektory proszę, bo to nie lada komplement – Stereolab. --- Łukasz Kuśmierz, miastostudentow.pl

download: uploaded anonfiles yandex 4shared gett solidfiles mediafire mega filecloudio

bac

Last Updated (Monday, 11 November 2013 21:37)

 

Before downloading any file you are required to read and accept the
Terms and Conditions.

If you are an artist or agent, and would like your music removed from this site,
please e-mail us on
abuse@theblues-thatjazz.com
and we will remove them as soon as possible.


Polls
What music genre would you like to find here the most?
 
Now onsite:
  • 149 guests
Content View Hits : 117189084